Klooster (gebouw)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
deel van de serie over
Kloosters

en het christelijke
monastieke leven

Carlo Crivelli 052.jpg

Een klooster (van het Latijnse claustrum, afgesloten ruimte) is een gebouw of een samenstel van gebouwen dat dient tot huisvesting van een groep of gemeenschap van mannen of vrouwen, vaak monniken of monialen genoemd, die zich uit de wereld heeft teruggetrokken om een godsdienstig leven te leiden.

Inhoud

[bewerken] Christendom

In de westerse cultuur zijn vooral de kloosters van de katholieke en de oosters-orthodoxe Kerken bekend. In het christendom was het kloosterleven oorspronkelijk bedoeld voor mensen die zich wilden terugtrekken uit een zondige wereld om zich aan God te wijden.

In de Middeleeuwen waren vooral de zelfstandige abdijen vaak intellectuele en economische centra. In een abdij is er een clausuur die enkel toegankelijk is voor de monniken of monialen.

Soms had een klooster het beheer of bestuur over een gebied; dat werd dan wel een sticht of stift genoemd.

[bewerken] Boeddhisme

In het Theravada boeddhisme in Thailand is er een traditie van boskloosters, genaamd de Thaise Bostraditie.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links


Persoonlijke instellingen