Marlot
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Landgoed Marlot is een landgoed in Den Haag.
Het gebied grenst aan de voormalige buitenplaats Reigersbergen die met het Haagse Bos en het Malieveld een groene zone vormt tot het centrum van Den Haag. Aan de kant van de Benoordenhoutseweg ligt het landgoed voor een deel op een oude strandwal. De ernaast gelegen oude strandvlakte is in het verloop der eeuwen bedekt met veen.
Inhoud |
[bewerken] Het landgoed
In 1600 bouwt Adriaan van der Velde een boerderij op dit stuk land. In 1640 gaat het landgoed over in handen van David van Marlot, die zijn naam aan het landgoed verleent. In het midden van de 19de eeuw wordt het huidige huis gebouwd. Dan wordt ook het bos in Engelse landschapsstijl aangelegd. Parallel aan de huidige A44 loopt een kanaal door het landgoed, waarlangs een oude beukenlaan loopt.
[bewerken] Ontwikkeling van de wijk
In 1917 koopt de gemeente Den Haag het 91 ha. grote landgoed Marlot met de bedoeling een gedeelte ter grootte van 36,5 ha. in erfpacht uit te geven voor de aanleg van een villapark.
Ir. H.E. Suyver en W. Schürmann van de Dienst Stadsontwikkeling en Volkshuisvesting ontwierpen in 1920 een stedenbouwkundig plan waarbij het bos en het in oorsprong 17de-eeuwse huis van het landgoed Marlot door een open stuk land en een grote vijver werden gescheiden van de te ontwikkelen villawijk. In de as van deze vijver kwamen twee haaks op elkaar gesitueerde pleinen: het Zuidwerfplein en Bloklandenplein. Er is ook een tennispark.
[bewerken] Architectuur villawijk Marlot
Het 91 hectare grote landgoed Marlot is in 1917 voor een miljoen gulden door de gemeente Den Haag aangekocht. Daarmee ging het proces van start dat zou leiden tot een van de meest homogene voorbeelden van de Nieuwe Haagse School. Van meet af aan wilde de gemeente er een luxe villawijk van maken, zoals eerder in Houtrust en Vogelwijk. Maar in genoemde wijken vond men achteraf de bebouwing te rommelig, te versnipperd. Marlot moest meer een esthetische eenheid gaan vormen. Aanvankelijk ging het om ongeveer een derde deel van Marlot, waarvoor drie architecten: Brandes, Verschoor en Hellendoorn, kant en klare villa’s ontwierpen. Het aantal gegadigden voor de ontwerpen van Co Brandes oversteeg die van de andere twee ontwerpers dermate, dat in 1925 werd besloten om Brandes de rest van het villapark te laten bouwen.[1]
[bewerken] Parkflat
Co Brandes ontwierp ook het centrepiece van Marlot, de Parkflat. Een kruising tussen landhuis en flatgebouw. De toren, de symmetrische opbouw, de spiegelvijvers eromheen suggereren eerder een kasteel dan een appartementencomplex. De bewoners werden anno 1929 gezocht onder renteniers die zich geen huishoudelijk personeel konden veroorloven. Oorlogsschade heeft veel van de oorspronkelijke kenmerken van de Parkflat laten verdwijnen: de stortkokers, de dienstliften, het centrale restaurant zijn niet meer aanwezig. In 1993 werd de Parkflat Marlot erkend als Rijksmonument.[1]
[bewerken] Het park
Het park is opengesteld voor het publiek. Er is een kleine vogeltuin, die door de Haagse Vogelbescherming wordt onderhouden. Deze is niet toegankelijk voor publiek.
Op een van de weilanden staat een zandstenen kunstwerk van Corinne Franzén-Heslenfeld uit 1938 getiteld 'Gerda met het rendier'.
