Willemspark (Den Haag)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

**Willemspark**
Wijk van Den Haag

Kerngegevens
Gemeente	Den Haag
Stadsdeel	Centrum

Inwoners	1400

Plein 1813

Het Willemspark is een wijk in het centrum van Den Haag. Het Willemspark wordt begrensd door de Zeestraat in het zuidwesten, het Scheveningseveer, de Mauritskade en de Dr. Kuyperstraat in het zuidoosten, de Prinsessegracht in het noordoosten en Javastraat in het noordwesten.

Beeldbepalend voor het Willemspark zijn de Alexanderstraat en de Sophialaan die elkaar kruisen op het Plein 1813. Hier staat het monument ter nagedachtenis aan de stichting van het Koninkrijk der Nederlanden en de overwinning op Napoleon.

[bewerken] Geschiedenis

In de 17de eeuw was Den Haag omringd door singels. Aan de zeekant eindigde de stad bij de Mauritskade en het Scheveningse Veer. Bij het Noordeinde kon men dit deel van de singel over, eerst met een veerboot, later via een ophaalbrug. Buiten de stad was alles duinlandschap tot aan Scheveningen: er graasden koeien en er waren wat moestuinen. De Javastraat bestond al, hoewel die toen nog de Laan van Schuddegeest heette.

In 1831 werd de Frederikskazerne in gebruik genomen door 400 grenadiers. Hij lag aan de Denneweg, maar later werd dit deel van de straat Frederikstraat genoemd. De kazerne is vernoemd naar de zoon van Koning Willem I, kroonprins Frederik. Jarenlang was dit het enige belangrijke gebouw in Willemspark. De huizen die later in dit deel gebouwd zijn, zijn kleiner, en gegroepeerd in huizenblokken. De Frederikstraat is nu een winkelstraat, in het verlengde van de Dennenweg.

In 1840 besteeg Koning Willem II (1792-1849) de troon. Al voor die tijd had hij het Willemspark gekocht om er te kunnen paard rijden. Hij legde er een Engelse tuin aan. In de Nassaulaan bouwde hij een de manege Willemshof, en in 1846 bouwde hij er een aantal officiershuizen naast.

Koning Willem III (1817-1890) verkocht het terrein in 1855 aan de gemeente Den Haag onder de voorwaarde dat er een villawijk zou komen. Gemeentearchitect W.C. van der Waeyen Pieterszen maakte het ontwerp. Later bouwden Cornelis Krulder en zijn zwager J.J. Delia veel huizen in het Willemspark.

[bewerken] Hofjes

In het midden van de 19de eeuw woonde ongeveer een kwart van de Haagse bevolking in hofjes. In het Willemspark bestaan er nog enkele:

Het Hofje van Wallega, aangelegd in 1870 als hofje voor het burgerpersoneel van de Frederikskazerne. Het heet tegenwoordig het Hofje Javalaantje. In 1911 kregen de huisjes een uitbouw voor water en toilet.
Het Frederikshofje, gebouwd voor de onderofficieren, in 1933 afgebroken.
Het Hofje van Ooyen, met 16 huisjes, te bereiken via de Javastraat.
Het Hofje van de Lammerstichting (1875), met de toegangspoort aan de Schelpstraat. Architect was B.P. Schippers. Het is een liefdadigheidshofje met 20 huisjes, gebouwd voor 'ongelukkige fatsoenlijke weduwen'. Tussen de twee rijen huisjes ligt een gemeenschappelijke tuin.
Het Christinalaantje (1913), met de toegangspoort in de Cantaloupenburg. Het laantje was nog in aanbouw toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, en daarom zijn slechts drie van de vier huizenrijtjes gebouwd, die direct na de oorlog met een verdieping uitgebreid werden. Van de overgebleven ruimte werd een besloten speelterrein gemaakt voor de kinderen uit de buurt.

[bewerken] Musea

In de Zeestraat is het ronde museum gevestigd van het beroemde Panorama Mesdag, in 1881 geschilderd door Hendrik Willem Mesdag, zijn vrouw Sientje en enkele bevriende kunstschilders. Op vijf minuten loopafstand staat hun woonhuis aan het begin van Laan van Meerdervoort, waar zij in 1886 een eigen museum openden, het Museum Mesdag.

Tegenover het Panorama ligt het Museum voor Communicatie, opgericht in 1929 als het Postmuseum, dat in 1999 zijn huidige naam kreeg.