Eerste Vrije Statenvergadering

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De pogingen van Filips II om de protestanten te onderdrukken en om regering, rechtspraak en belasting te hervormen en te centraliseren leidden tot opstanding de Lage Landen. De Stadhouder van de Spaanse koning Willem van Nassau, prins van Oranje, liep over naar de opstandelingen. De openlijke opstand begon in Holland (Den Briel op 1 april 1572) en Zeeland.

Van 19 juli tot en met 23 juli 1572 werd in de refter van het Augustijnenklooster in het Hof te Dordrecht de Eerste Vrije Statenvergadering van Holland en West-Friesland gehouden^[1]. Hiermee werd een begin gemaakt met de vrije en onafhankelijke Republiek der Nederlanden.

Deelnemende afgezanten aan deze historische vergadering kwamen behalve uit Dordrecht uit: Alkmaar, Edam, Enkhuizen, Gorinchem, Gouda, Haarlem, Hoorn, Leiden, Medemblik, Monnickendam en Oudewater. Namens Willem van Oranje nam Marnix van Sint Aldegonde deel aan dit overleg. Naast de vertegenwoordigers van de steden uit Holland waren ook de Watergeuzen aanwezig.

Deze vergadering werd uitgeschreven door de stad Dordrecht. In feite was dat een opstandige daad; de Statenvergadering kon alleen door koning Filips II of zijn stadhouder worden uitgeschreven, in die tijd Alva. Tijdens deze vergadering werd gesproken over de organisatie van de opstand. Men sprak zich uit tegen de Spaanse koning Filips II, erkende Willem de Zwijger als zelfgekozen stadhouder van de koning en steunde Oranje financieel in zijn strijd tegen de Spaanse overheersing. Voorts werd op verzoek van de Prins besloten tot vrijheid van godsdienst, en benoemden ze Willem van der Marck Lumey tot overste van Holland. Hiermee werd een begin gemaakt met de vrije en onafhankelijke Republiek der Nederlanden.^[2] De feitelijke onafhankelijkheidsverklaring van Holland geschiedde drie jaar later in de Unie van Dordrecht.^[3]