Avignon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Avignon
Gemeente in Frankrijk Flag of France.svg
Het wapen van Avignon
Avignon
Avignon
Situering
Regio Provence-Alpes-Côte d'Azur
Departement Vaucluse (84)
Arrondissement Avignon
Kanton Avignon-Ouest
Coördinaten 43°57'N  4°49'E
Algemeen
Oppervlakte 64,8 km²
Inwoners (31 dec. 2006) 92.454 (1.426,8 inw/km²)
Overig
Postcode 84000
INSEE-code 84007
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk

Avignon is een stad in het zuiden van Frankrijk, in het departement Vaucluse. De stad is bereikbaar via de A7 en ligt niet ver van Orange. Avignon telt 85.935 inwoners (1999), die Avignonais worden genoemd.

Avignon heeft de bijnamen "Babylon aan de Rhône", en "Provençaalse pausenstad".

Het historische centrum is omgeven door een hoge stadsmuur van 4,2 kilometer lang met zeven poorten. Het centrum staat sinds 1995 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

In 1309 zette Paus Clemens V de Babylonische ballingschap der pausen (1309-1376) in, waardoor de pauselijke residentie naar Avignon werd verplaatst. De pausen hadden de heerschappij over Avignon in 1348 gekocht en samengevoegd met het eerder verworven Comtat Venaissin. Dit bleef een pauselijke staat tot de Franse annexatie in 1791. Avignon is dus strikt genomen nooit een Franse provincie geweest; die waren een jaar eerder, in 1790, afgeschaft en vervangen door departementen. Toch hoort Avignon thuis in de lijst van voormalige zelfstandige landen op het grondgebied van het huidige Frankrijk.

[bewerken] Bezienswaardigheden

[bewerken] Musea

  • musée Requien
  • musée Calvet [2] [3]
  • musée Lapidaire
  • musée Angladon [4]
  • musée du Mont de piété
  • Archeologisch museum

[bewerken] Werelderfgoed

Historisch centrum van Avignon: pauselijk paleis, bisschoppelijk ensemble en brug
Werelderfgoed cultuur
Avignon sans pont.jpg
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, ii, iv
Inschrijvingshistorie
UNESCO-volgnr. 228
Inschrijving 1995 (19e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Sinds 1995 staat het historisch centrum van Avignon met het pauselijk paleis, bisschoppelijk ensemble en brug op de werelderfgoedlijst van UNESCO. De inschrijving omvat een gebied van 8,18 ha.

[bewerken] Sur le pont d'Avignon

1rightarrow.png Zie Pont_St-Bénezet voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Veel mensen kennen de naam Avignon van het kinderliedje "Sur le pont d'Avignon", dat over de brug Pont_St-Bénezet gaat. Het ligt over de Rhône, (het Franse pont betekent brug). Het begin van dit lied luidt:

Sur le pont d'Avignon (Op de brug van Avignon)
L'on y danse, l'on y danse (daar danst men, daar danst men)
Sur le pont d'Avignon (Op de brug van Avignon)
L'on y danse tout en rond. (daar danst men in het rond)

Let wel dat het eigenlijk gaat over het dansen 'onder' de brug en dus 'sous le pont d'Avignon' hoort te zijn.

De Pont d'Avignon naar het île de la Barthelasse

[bewerken] Festival van Avignon

Avignon is ook bekend vanwege het grootse theaterfestival dat jaarlijks in de maand juli in de stad gehouden wordt. Feitelijk bestaat het festival uit twee delen: Het officiële festival dat een podium biedt aan de grote theaterproducties van Frankrijk (en Europa). Hoogtepunt van dit officiële festival is elk jaar de uitvoering op de binnenplaats van het pauselijk paleis.

Daarnaast kent het festival van Avignon het zogenaamde "Off" gedeelte. Hierbinnen vallen de optredens van kleinschaliger theaterproducties die overal in de stad, ook op straat, vertoond worden.

Het festival is opgericht in 1947 door Jean Vilar.

Elke jaar trekt het festival bezoekers die vaak de gehele maand juli in Avignon verblijven tot ze op de laatste dag vertrekken. De laatste dag van het festival wordt daarom ook wel de dood van het festival genoemd, omdat de stad dan weer uitgestorven is en alleen nog enkele posters en affiches van theatervoorstellingen in de straten zijn overgebleven.

In 2005 was Jan Fabre artiste associé of gastcurator.

[bewerken] Foto's

[bewerken] Referenties

Referenties

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen