Nederlandse Opstand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zie Tachtigjarige Oorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Nederlandse Opstand (ook wel "de Opstand" genoemd) is in de moderne geschiedschrijving de gebruikelijke benaming voor wat vroeger uitsluitend de Tachtigjarige Oorlog werd genoemd.

Inhoud 1 Afbakening beginperiode 2 Opstand of oorlog? 3 Zie ook 4 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Afbakening beginperiode

Met De Nederlandse Opstand wordt vooral gedoeld op de beginjaren van de Tachtigjarige Oorlog, en dan met name op de periode van 1568, het jaar van de slag bij Heiligerlee, het begin van de Tachtigjarige oorlog, tot 1589, toen de Graaf van Leicester vertrok en de Staten vervolgens geen nieuwe landvoogd meer zochten, maar zelf de soevereiniteit op zich namen. In 1589 zijn de Staten ook al duidelijk aan de winnende hand.

[bewerken] Opstand of oorlog?

Door Alva is het verzet tegen de Spaanse koning Filips II getypeerd als een opstand. In 1572 bericht Lodewijk van Nassau aan zijn broer Willem dat de hertog van Alva zeer verbaasd is ... dat de steden zo in opstand komen (les villes se revoltent ainsi). In brieven, kronieken en dagboeken uit die tijd wordt gesproken over verzet, verlatinghe, afzwering van de landsheer, etc. Ook in de latere geschiedschrijving over deze periode worden de gebeurtenissen vanaf 1568 veelal aangeduid als 'De Opstand'. In een recente studie spreekt onder meer Arie van Deursen over De Opstand van 1572-1584.^[1]

[bewerken] Zie ook

• Tijdperken in de Nederlandse Opstand