Slag bij Vlaardingen (1018)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Eerste Slag bij Vlaardingen)
Ga naar: navigatie, zoeken
Tolheffing van Dirk III
Datum 29 juli 1018
Locatie Vlaardingen
Resultaat Winst voor West-Friezen, aanloop zelfstandigheid Holland en West-Friesland
Territoriale
veranderingen
Graafschap_Holland
Strijdende partijen
Armoiries Hollande.png Holland en West-Friesland Flag Germany Emperors Banner.svg Heilige Roomse Rijk

(Strijdmachten uit Bishopric of Liège.png Bisdom Luik, Blason cambrai.svg Bisdom Kamerijk en Sticht Utrecht Flag.png Bisdom Utrecht)

Commandanten
Dirk III van Holland Godfried van Lotharingen
Adelbold II, Bisschop van Utrecht
Troepensterkte
onbekend 3 Legioenen, tenminste 900 man
Verliezen
weinig veel
Re-enactment - strijdtoneel
Re-enactment - Duitse cavaleristen

De (Eerste) Slag bij Vlaardingen werd gevoerd door de Hollandse graaf Dirk III tegen de Duitse keizer Hendrik II. Tegen de zin van de keizer, die in die tijd de leenheer van de graaf was, stelde Dirk III een tol in op de rivier de Merwede bij Vlaardingen. Deze tol wekte ook het ongenoegen op van kooplui uit het bisdom Utrecht. De bisschop van Utrecht riep daarom de hulp in van de Duitse keizer en deze zond een leger naar Vlaardingen. Dirk III versloeg dit leger op 29 juli 1018.

Inhoud

[bewerken] Achtergrond

Omdat de koopvaarders op de Merwede tol aan Dirk moesten betalen konden zij niet meer aan hun verplichtingen aan Keizer Hendrik voldoen. Dit was niet acceptabel en daarom stelde Hendrik een leger met hulp van bisschoppen en adel samen om Dirk te dwingen de tol op te heffen.

[bewerken] De Slag

Het keizerlijke leger bestond uit professionele strijders uit de bisdommen Luik, Kamerijk en Utrecht. De bevelhebber was hertog Godfried van Lotharingen. Het leger vertrok per schip vanuit Tiel. Onderweg naar Vlaardingen haakte bisschop Balderik van Luik af omdat hij onwel werd. Hij overleed diezelfde dag.

Bij Vlaardingen kwam het leger van Godfried aan land. De meeste bewoners waren al gevlucht naar de verderop gelegen burcht van Dirk of het moeras in.

Vlakbij de burcht lag een slecht begaanbare moerasvlakte waar de strijders van keizer Hendrik maar moeilijk doorheen kwamen. Er ontstond flinke paniek toen er beweerd werd dat het leger in de achterhoede werd aangevallen. De manschappen dreigden elkaar dood te drukken en van deze paniek maakten de Westfriezen gebruik: ze stormden de dijk over en sloegen er op los. Bij de eerste aanval was Adelbold van Utrecht al gevlucht met zijn manschappen waardoor Godfried er alleen voorstond. Bij de volgende aanval vluchtte het halve leger weg. Maar Godfried bleef kranig weerstand bieden. Toen het grootste gedeelte van de aanvallers uitgeschakeld was, kwam Dirk op zijn paard zijn burcht uitgereden om Godfried gevangen te nemen. Enkele maanden later sloten Keizer Hendrik II en graaf Dirk III vrede. De reden zou zijn dat Hendrik de verdediging van zijn kust - tegen de Noormannen - niet wilde verliezen.[1]

Dirk III versloeg met hulp van plaatselijke bewoners het grote keizerlijk Duitse leger. Het was een belangrijke slag omdat het een onafhankelijk Graafschap Holland inluidde.

[bewerken] Trivia

Minder bekend is de Tweede Slag bij Vlaardingen die in 1047 plaatsvond.

[bewerken] Voetnoot

  1. ^  Het verloop van de veldslag is opgetekend door de monnik Alpertus van Metz. Alpertus werd vermoedelijk geboren in het bisdom Utrecht. Hij werd monnik te Metz en keerde daarna waarschijnlijk als kanunnik naar Utrecht terug. Uit zijn verslag blijkt duidelijk dat hij aan de kant van de bisschoppen stond.

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen