Willem van Tijen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Willem van Tijen (Wormerveer, 1 februari 1894 – Zandvoort? 28 mei 1974) is een architect die bekend geworden is als een van de grondleggers van de sociale woningbouw. [1]
[bewerken] Leven en werk
Van Tijen was de ontwerper van de eerste galerijflat in Nederland. De Parklaanflat op de hoek van de Parklaan en de Parkstraat in Rotterdam werd tussen 1931 en 1933 gebouwd. Van Tijen was geïnteresseerd in nieuwe materialen en technieken zoals collectieve ruimtes en staalskeletbouw, waardoor de vloeren vrij ingedeeld konden worden. Hijzelf ging met zijn vrouw en jonge kind in de modelwoning op de bovenste verdieping wonen. Het was een proefproject voor de Bergpolderflat, die hij bouwde in 1933/1934. Als derde hoogbouw verrees van zijn hand in 1938 de Plaslaanflat aan de Kralingse Plaslaan. In 1987 werd de Parklaanflat erkend als rijksmonument, in de periode 1992/1995 is het gebouw gerenoveerd en is een herdenkingsplaquette geplaatst. [2]
Verder heeft hij zich onder andere bezig gehouden met de planvorming voor de wederopbouw van Rotterdam en heeft een belangrijke hand gehad in het ontwerp van de Rotterdamse wijk Zuidwijk. Als schoolvoorbeeld van het gedachtegoed van Van Tijen mag echter vooral de naoorlogse ontwikkeling van Vlaardingen gelden. Van Tijen werd daar als stedenbouwkundige ingeschakeld door het gemeentebestuur en ontwierp onder andere Babberspolder-Oost en de Westwijk en de hoofdstructuur van de Holywijk. Mede dankzij Van Tijen stonden de ontwikkelingen in Vlaardingen in de jaren 1950 en 1960 nationaal en internationaal voor het voetlicht en heeft een keur aan befaamde architecten er zijn voetsporen en werken achtergelaten.
In Wageningen maakte hij het stedenbouwkundig ontwerp voor het universiteitscomplex De Dreijen en ontwierp hij De Dreijenborch, die in 2009 ondanks hevige protesten werd gesloopt.
Willem van Tijen ontving in 1969 de staatsprijs voor beeldende kunst en architectuur.
[bewerken] Zie ook
| Referenties |
